ಸಮಾನತೆ ಮಾತಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ? ಎಲ್ಲಿದೆ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಮಾರ್ಗ?

Business man higher up stairs than business woman

(ಅಂತರ್ಜಾಲ ಚಿತ್ರ)

ಚೌಕಟ್ಟಿನಾಚೆ

Geeta b u

ಗೀತಾ ಬಿ. ಯು.

‘ಅತ್ತೆ, ಮಾವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಗಂಡನಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಕ್ಷೋಭೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕೋರ್ಟು ಗಂಡನ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ ವಿಚ್ಛೇದನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದೆ.’

ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸುದ್ದಿ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಮಾತುಕತೆಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡ ಸುದ್ದಿಯಿದು. ಜನರ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಕ್ಷರಸ್ತರು ಹಾಗೂ ಈ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿರುವ ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು, ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮ್ಲಾನತೆ, ಬೇಸರ, ಜಿಗುಪ್ಸೆ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ.

‘ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗುತ್ತ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸಬಲರಾಗುತ್ತಾ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.’

‘ಅತ್ತೆ ಮಾವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದದ್ದು ಅವಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಗಂಡು ಮಗ ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?’

‘ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ? ಅವಳು ಅವಳ ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಅಳಿಯ ಅತ್ತೆ ಮಾವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇಡವೇ?’ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು ಕೆಲವು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು.

‘ಆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಸೊಸೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ’

‘ಮನೆ ಅಳಿಯ ಆದರೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು..’

‘ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿರಪ್ಪ..’ ಎಂಬಂಥ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಉತ್ತರಗಳು ಬಂದವು.

‘ತುತ್ತಾ ಮುತ್ತಾ… ಸಿನಿಮಾ ನೆನಪಿಲ್ಲವೇ? ತಾಯಿ ದೇವರು ಅನ್ನೋದು ನೆನಪಿರಲಿ..’

‘ಜೀವ ಬಸಿದು ಬೆಳೆಸುವ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟವ ಹೆಂಡಿರ ಗುಲಾಮ…’ ಎಂಬಂಥ ಅತಿ ಭಾವುಕತೆಯ ಉತ್ತರಗಳೂ ಬಂದವು.

ಹೆಣ್ಣು, ಗಂಡು ಸಮ. ಹೆಣ್ಣಾಗಲೀ, ಗಂಡಾಗಲೀ.. ಮಕ್ಕಳು ಅಷ್ಟೇ. ಬೇಧಭಾವ ಸಲ್ಲ. ಗಂಡುಮಗು ಬೇಕು ಎಂದು ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವುದು ಅಕ್ಷಮ್ಯ.

ಮಕ್ಕಳು ನಾಳೆ ನಮಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಲಿ ಎಂಬ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತು, ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸುವ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ಕೋರ್ಟು ಕೂಡ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಗನ ಕರ್ತವ್ಯ; ಹಾಗಾಗಿ ಸೊಸೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಹೌದು ಎಂದು ತೀರ್ಪಿತ್ತರೆ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು?

ನಾವು ಹೆತ್ತು, ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಬೇಡ, bad investment. ನಮ್ಮ ಸೇವೆಗೆ ಇನ್ಯಾರೋ ಹೆತ್ತು, ಸಾಕಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕರೆತರುವ ಗಂಡೇ ಹುಟ್ಟಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನು?

ಓದಿ, ಬರೆದು, ಒಳ್ಳೆಯ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇರುವ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳು…ಅತ್ತೆ- ಮಾವ ಇರುವ ಮನೆಯೇ ಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಹಳೆಯ ಫರ್ನೀಚರ್ ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ.

ಹೆಣ್ಣು ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಕೂಡ, ನನ್ನ ಮಗಳೇ ಏಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಬಿಡು ಅವನನ್ನು ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ.

ಸಂಸಾರ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆ, ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬ ಒಡೆಯಿತು ಎಂಬ ಹಾಹಾಕಾರ ಏಳುತ್ತದೆ. ಈ ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಪಿತೃಪ್ರಧಾನ ಅಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ಮದುವೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆ.

‘ಬಿಡಿ… ಗಂಡು- ಹೆಣ್ಣು ಸಮ ಅಂದುಕೊಂಡ್ವಿ, ಹಾಗೇ ಬೆಳೆಸಿದ್ವಿ. ಮಗಳ ಮದುವೆ ಎಂದು ಹೊರಟರೆ ನಾವು ಅತಿಥೇಯರು… ಗಂಡಿನ ಕಡೆಯವರು ಅತಿಥಿಗಳು! ನಾಳೆ ಮಗನ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ವಸೂಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ….’ ನೊಂದು ರೇಗಿದ ಆಧುನಿಕ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿದು.

ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾಡುವಷ್ಟೇ ಖರ್ಚು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಮಾಡಬೇಕು… ನಾಳೆ ಅವಳ ಸಂಪಾದನೆ, ಸೇವೆ ಎಲ್ಲಾ ಅವಳ ಅತ್ತೆ ಮಾವನಿಗಾ? ನಮಗೇನು ಲಾಭ? ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಮಾತು, ಆಕ್ಷೇಪಣೆ.

ಪಾಪ ನಮ್ಮ ಮಗಳು ಹೊರಗೂ ದುಡಿದು ಒಳಗೂ ದುಡಿದು ಸೊರಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಭಾವಾತಿರೇಕದ ಮಾತು, ಸಂಕಟ.

ಸುಮ್ಮನೇ ಮಾತಿಗೆ ಸಮಾನತೆ ಅಂದರೆ ಸಾಲದು. ಸಮಾನತೆ ಸಾಧಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಕೂಡ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕು ಕೊಡುವುದಲ್ಲ… ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲೂ ಸಮಾನತೆ ಕೊಡಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು. ಮಗ, ಮಗಳು ಎಂಬ ಸಮಾನತೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ… ಸೊಸೆ, ಅಳಿಯ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಹಕ್ಕು- ಬಾಧ್ಯತೆ ಉಳ್ಳವರಾಗಬೇಕು. ನಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆಚಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಜತೆ ವೈಚಾರಿಕತೆಯೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕು.

ಹಿರಿಯರು ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಏನಂತೀರಿ?

(ಲೇಖಕಿ ಕಾದಂಬರಿ ಮತ್ತು ಕತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಇವರ ಅನೇಕ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಕನ್ನಡದ ಜನಪ್ರಿಯ ನಿಯತಕಾಲಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ.)

2 COMMENTS

  1. Chowkattinache by b u geethaa calls for serious thinking. It is An eye opener of our present day living and the dilemma in decision making.congrTs to both writer and DG kannada

Leave a Reply