ಹ್ಯಾಪಿ ನ್ಯೂ ಇಯರ್ ಎಂದಾಗ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಭಾಷಣ ಹೊಡೆಯುವವರೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಮನಿಸಿ…

author-geetha“ಹ್ಯಾಪಿ ನ್ಯೂ ಇಯರ್..”

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಆರಂಭ 2016ರ ಮೊದಲ ದಿನ ಮಖ ಕಂಡಾಗ ವಿಷ್ ಮಾಡಿದ್ದು ರೂಡಿಯಿಂದ.

“ಇದು ನಮ್ಮ ಹೊಸ ವರ್ಷವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಯುಗಾದಿಯ ದಿನ. ಈ ಸ್ಲೇವರಿ ಮೆಂಟಾಲಿಟಿ ಹೋಗುವವರೆಗೂ ನಾವು ಉದ್ಧಾರವಾಗೊಲ್ಲ..”

ಈ ಉತ್ತರ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

“ನಮ್ಮ ಅಂದರೇ..?” ಮೆಲ್ಲನೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ.

“ನಮ್ಮ ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತ..” ರೇಗಿತು ಅವರಿಗೆ.

“ಭಾರತ ತುಂಬ ದೊಡ್ಡದು. ದೇಶ ಒಂದೇ ಆದರೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಯುಗಾದಿ, ಮತ್ತೆ ಕಲವರಿಗೆ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಬೈಸಾಕಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ದೀಪಾವಳಿ… ಯಾವುದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ..? ಇಡಿ ಪ್ರಪಂಚ ಜನವರಿ ಒಂದನ್ನು ಹೊಸ ವರ್ಷ ಎಂದು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾವು ಆಚರಿಸೋಣ ತಪ್ಪೇನು ?”

“ಏನು ಆಚರಿಸೋದು? ಕುಡಿದು, ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕುಣಿದು, ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆದು ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಚರಣೆಯೇ.. ? ಯುಗಾದಿಯ ದಿನ ಬೆಳಗಾಗಿ ಎದ್ದು, ಮಿಂದು, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮನೆ ಮಂದಿಯೆಲ್ಲ..”

“ಅದು ಮಾಡೋಣ. ಬೇಡ ಅಂತ ಯಾರು ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ.. ಅದು ಬೇಡ ಇದು ಬೇಕು.. ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಕಂಡೀಷನ್ ಹಾಕಿದಾಗಲೇ ವಿರೋಧ ವೇಳುವುದು… ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದಾಗಲೇ, ಹಾಗೆ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ದಂಗೆ ಏಳುವುದು. ಬೇಡ ಎಂದದ್ದು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.. ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು ಕುತೂಹಲ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಾಗಲೀ, ಪದ್ಧತಿಯಾಗಲೀ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು, ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.. ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು..”

‘‘ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಮಾರು ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಯುವ ಜನಾಂಗ ಹಾಳಾಯಿತು.. ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮ್ಮ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು ಅವರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಇಲ್ಲಿ ನಾರುತ್ತಲೇ ಇದೆ…”

ಈ ಬಗೆಯ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಭಾಗಹಿಸುತ್ತೀರಿ, ಅಥವಾ ಕೇಳಿರುತ್ತೀರಿ ಅಥವಾ ಓದಿರುತ್ತೀರಿ. ನಾವು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? ನಮಗೆ ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ.. ಸಹ್ಯವೋ ಅಸಹ್ಯವೋ.. ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ಮಂತ್ರ. “Change is the only permanent thing in this world”. ನಮ್ಮದು ಎಷ್ಟೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಾಗಿರಲಿ, ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾವು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರಲೇಬೇಕು.

ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎನ್ನುವುದೇ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ. ಹಲವು ಆಚಾರ, ವಿಚಾರಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನ. ನಮ್ಮ ಜೀವವನ ಪದ್ಧತಿ.. ಸಂವಹಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ.. ಹಿರಿಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಕಾಲು ಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ. ನನಗೆ ಕೆಲವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಕಾಲು ಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ನನಗೆ ಹಿರಿಯರಾದರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು ಎಂದೆನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೆಲವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಗ್ರೀಟ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಲೇಪ- ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ಬೇಡ.

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆ ಬಗ್ಗೆ ಬೀಚಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ (ಬೀಚಿ ಅವರ ಆತ್ಮಕಥನದಲ್ಲಿ) ‘ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ನಿನ್ನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಲೆ ಹಚ್ಚಿ ಅನ್ನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಉಣ್ಣುತ್ತೀಯೋ ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಮನೆಯನ್ನೇ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೋ ಅದು ನಿನಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು. ಆದರೆ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬೈಯಬೇಡ.’ ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ..? ನಮ್ಮ ಉದ್ಧಾಮ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬೇಕು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬೇಕು, ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬೇಕು, ಆದರೆ ಲೇಖನ ಬರೆದಾಗ, ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ನಿಂತಾಗ, ಭಾಷಾ ಅಭಿಮಾನ ಉಕ್ಕಿದಾಗ, ದೇಶ ಪ್ರೇಮ ಮೂಡಿದಾಗ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆ ಬೇಡ, ಅವರ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಬೇಡ.

ನಾವು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? ಏನನ್ನಾದರೂ ಬೇಡ ಅಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯ ಇರಬೇಕು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಬೇಡ ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವೆನ್ನಿಸುವ ಪರ್ಯಾಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಇರಬೇಕು. ಅದು ಇತರ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರ, ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ತರುವಂತೆ ಇರಬಾರದು. ಬಲಪಡಿಸುವಂತೆ ಇರಬೇಕು. ಅದಿಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇಂಗ್ಲಿಷರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಹಲವು ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಕುರುಡರಂತೆ ಆಚರಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅನುಕೂಲಗಳಿವೆ.

ನಮ್ಮ ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ರಜೆಗಳು, ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಇರುವ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ, ಮಿಲಿಟರಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪಾಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಲವು ನಿಯಮಗಳು… ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೇಳುವೆ ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ.

1 COMMENT

  1. ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕಿದೆ ಆದರೆ ತನ್ನತನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸಮಾಜ ಪುರುಷಾರ್ಥ ಮೆರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ .
    ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದಿರಿ ನಮ್ಮ ಪಂಚಾಗದ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಅತ್ಯಂತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಇದೆ ಅದರ ಕ್ರಮವಾಗಿಯೇ ಈಗಲು ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿರುವುದು.
    ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಅರ್ಥಾತ್ ಕ್ರಿಷ್ಟಿಯನ್ನರಿಗೆ ಕೇಳಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೫ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜನ್ಮದಿನ ಆದರೆ ೧ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಯಾಕೆ ಎಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದು ಆದರೆ ನಾನು ಎದೆ ತಟ್ಟಿ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ಯುಗಾದಿಯ ಹೊಸ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು.

Leave a Reply